Dit is een kunst! - LUDWIGLUST in de LUDWIGGALERIE - LUDWIGGALERIE Kasteel Oberhausen

Dit is een kunst! – LUDWIGLUST in de LUDWIGGALERIE

10. Maart 2021

LUDWIG LUST inspireert kinderen over cultuur, zelfs in moeilijke tijden – Een blogartikel van Sarah Bauer

‘Waarom is het hier zo donker? Er is niemand!” roept een klein stemmetje. Dan wordt het licht.
“Wat de...? “Waar komt het licht vandaan?”, vraagt een andere stem zich af.
‘Mogen we daar nu naar binnen? Kerel, zet dat dan in het licht!” Er komt een pragmatische instructie uit een derde richting.

Dankzij de goede samenwerking mogen de kinderen naar het museum, 2020 © LUDWIGGALERIE museumeducatie

Cultuur tijdens Corona is ongeveer net zo lastig en (bijna) onmogelijk als schoollessen tijdens Corona. En toch slaagden de twee museumdocenten van de LUDWIGGALERIE Schloss Oberhausen, Ursula Bendorf-Depenbrock en Sabine Falkenbach, en hun team erin om in deze moeilijke tijden een heel bijzonder project op te zetten. Met kunst, cultuur, school en kinderen. Wat de...?

LUDWIG LUST – ieder kind zou cultuur moeten ontdekken

De LUDWIGGALERIE Schloss Oberhausen beschikt al jaren over diverse succesvolle aanbiedingen voor kinderen en jongeren. Wat voor docenten vooral belangrijk is, zijn leerlingen die in hun gezinsomgeving niet vaak met kunst in aanraking komen. Eén van de projecten is LUDWIG LUST.
“In het verleden namen we vaak kinderen en jongeren mee naar de verschillende Ludwig-huizen in Noordrijn-Westfalen”, legt Ursula Bendorf-Depenbrock uit. Om verder te kijken dan Oberhausen. “De kinderen moeten kunst ontdekken, voelen, hun indrukken onder woorden brengen en uiteindelijk aan een publiek presenteren.”

Een nieuw concept en stralende kinderogen

Dat was deze keer ook het plan. Maar toen werden busritten, grote groepen en museumbezoek onmogelijk. De lockdown en strenge eisen stelden het team voor een grote uitdaging. Maar Ursula Bendorf-Depenbrock en Sabine Falkenbach gaven niet op. Samen werkten ze in de nazomer een gedetailleerd hygiëneconcept uit. Toen ging het goed. In hele kleine groepen, zonder excursies en met slechts enkele museumbezoeken.

Droge naald-ets, 2021 © LUDWIGGALERIE Museumeducatie

In plaats daarvan waren er creatieve uitdagingen in de uitgebreide schilderschool van Oberhausen. “Ook al moesten we allemaal mondkapjes dragen, je zag de schittering in de ogen van de kinderen”, zegt Sabine Falkenbach blij. En toen een bezoek aan de LUDWIGGALERIE eindelijk mogelijk werd, kookte de vreugde bijna over. Want nu konden de kinderen van de Luisenschule het langverwachte audiovisuele portret van de galerie maken. De centrale vraag is: hoe klinkt een museum? Hoe ruikt het en wat zie ik?

Open je oren en neus! Op pad in de LUDWIGGALERIE

“Ik ruik verf!” zegt een van de kinderen zachtjes als de groep de tentoonstellingsruimtes binnenkomt. Van 13 september 2020 tot 10 januari 2021 was hier de tentoonstelling “Rover Hotzenplotz, Krabat en de kleine heks – Otfried Preußler – Storyteller en Figure Creator” te zien.
“Ik hoor stemmen. Ik zie een geheime doorgang. Is de bezem van de heks echt?’ vraagt een ander kind fluisterend. Het museum als schatkist. Geen stoffige ruimte waar je naar lezingen kunt luisteren, maar een plek van ontdekking. Een plek vol magie zonder grenzen van denken.
“We willen dat de kinderen de tentoonstelling zelf ervaren”, zegt Ursula Bendorf-Depenbrock. “Ze moeten van kunst genieten. Wees nieuwsgierig in plaats van je te vervelen. Kunst en cultuur moeten vanaf het begin worden gezien als iets spannends en creatiefs, waarbij kinderen kijken, snuffelen en luisteren, maar vooral gehoord worden. We willen ze de ruimte geven om hun eigen gedachten en zintuigen te verkennen. Zonder rondleidingen of reglement.”

“Ik ruik geitenpoep!” – Beleef culturele bezienswaardigheden met al je zintuigen

De kinderen schrijven hun indrukken op zintuiglijke kaarten.
"Raam! Ik zie veel glas, een trap van glas”, “Ik zie hele leuke dingen en ruik moderne dingen” of “Ik ruik kasteellucht!”

Niet alleen de tentoonstellingsruimte, maar ook het gebied rond kasteel Oberhausen maakt deel uit van de verkenningstocht. De dierentuin in de Kaisergarten ligt direct naast de deur.
Je let dus meteen op: “Ik ruik friet en geitenpoep. Ik hou van de Kaisergarten!”

Een ander kind schrijft: ‘Ik zie straten en auto’s en trams en heel veel huizen. Ik zie Börgerking.”

Aan het eind van de dag verzamelen Ursula Bendorf-Depenbrock en haar team een hele mand vol zintuiglijke kaarten en indrukken.
Het project is afgelopen kort voordat de scholen voor Kerstmis weer sluiten. Helaas kunnen de presentaties dit keer niet voor een groot publiek plaatsvinden. Maar wat echt telt is dat sommige kinderen – ondanks de ingewikkelde situatie – hun enthousiasme voor kunst en cultuur hebben gevonden. Veel verder dan welke lockdown dan ook.