Tabula rasa – van de blanco pagina tot de catalogus

Tabula rasa – van de blanco pagina naar de catalogus

28. Augustus 2020

Door conservator Linda Schmitz-Kleinreesink

"De
De printermachine moet regelmatig zo luid piepen, wat iets met beveiliging te maken heeft
te doen. Stel je voor dat iemand tussen je in komt te staan en je hem niet kunt horen als hij...
schreeuwt!”, legt Thilo Kaiser, eigenaar van de drukkerij Basis-Druck uit
Duisburg een van de vele geluiden die
de gigantische machine maakt. We worden geconfronteerd met een meerdelige en
meter lange printermachine en zijn, zoals deze dag meerdere keren het geval was, opnieuw
Ik ben diep onder de indruk van de complexe processen die puur mechanisch kunnen plaatsvinden. Van
Het papier wordt uit een dikke stapel naar beneden getrokken en loopt over meerdere stapels heen
Rollen met rode, blauwe, gele en zwarte kleur. Ze zeggen "CMYK"
maar daarover later meer. Aan het einde is er de printer (dit is
de functietitel voor een persoon en niet voor een machine!) en tekent
een van de grote bedrukte vellen. “Aah, er is hier nog een tint geel die verwijderd moet worden,
maar slechts een nuance! Zie je dat?” Karo en ik kijken elkaar aan. Ondanks
Met een geoefend oog geef ik toe: “Nee, we kunnen niet echt zien...” De printer
zet het vergelijkingsbeeld ernaast “Kijk als je het lichtpuntje ziet
Vergelijk daar, dan kun je het zien!” AAH! Nu zien wij het ook.

Kleurafstemming met de zogenaamde “proofs”, 2020 © LUDWIGGALERIE

Linda en Thilo Kaiser controleren of de afdrukken overeenkomen met de “proefdrukken”, 2020 © LUDWIGGALERIE

Bis
Het duurde een lange weg voordat we voor dit voltooide gedrukte vel konden staan. Van de
wit vel, naar de gedrukte catalogus. Ik heb de eerste al
Ik typte regels onder het kopje waar ik net aan dacht en
Ik heb de eerste stap gezet. Er ontstaat een nieuwe tekst, een nieuw project
neemt vormen aan buiten mijn hoofd. Bij hen is het ook hetzelfde
Catalogusteksten. Je onderzoekt, je leest, je denkt, je onderzoekt
nogmaals, vindt artiesten, zoekt geldschieters en op een gegeven moment staat iedereen op
Bruiklenen voor een tentoonstelling – dan moet de passende tekst erbij staan
ontstaan. Voor “Otfried Preußler” werd het relatief snel duidelijk: ik heb er een nodig
Essay dat het gehele oeuvre van Preußler omvat en zich richt op de
Illustratoren en daarmee de foto's voor zijn verhalen.
Daar heb ik in ieder geval de Corona lockdown voor kunnen gebruiken: zonder enige afleiding
schrijf met aandacht.

Illustraties door FJ Tripp, Mathias Weber, Herbert Holzing, Winnie Gebhardt (VG Bild-Kunst, Bonn 2020) voor Otfried Preußler © Thienemann in Thienemann-Esslinger Verlag GmbH, Stuttgart

er
Ik ontdek een proefschrift over FJ Tripp, die het beknopte proefschrift heeft geschreven
Figuur van de overvaller Hotzenplotz komt vandaan. Mirijam Steinhauser heeft uitgebreid gestudeerd
druk met hem, dus ik nam zonder verder oponthoud en met plezier contact met hen op
als auteur voor onze catalogus. Een expert op het gebied van Herbert
Holzing, die de houtsnede-achtige inkttekeningen maakte voor de beroemde roman voor jonge volwassenen
We kunnen “Krabat” vinden, gemaakt in het prentenboekenmuseum van de stad Troisdorf,
waar zich ook het landgoed van de kunstenaar bevindt. dr. Pauline Liesen meteen
enthousiast over een samenwerking tussen onze twee huizen en geschreven
een verhelderend artikel over Holzing, dat ook in onze catalogus verschijnt
wordt. Daarnaast wordt na afloop een geconcentreerde selectie van de tentoonstelling getoond
Prentenboekenmuseum getoond. Nadat onze directeur Dr. Christine Vogt
merkt op dat de Preußler-illustratoren vrijwel niets doen
wetenschappelijk zijn verwerkt, besluit ze er een te maken
om een gedetailleerd artikel over Winnie Gebhardt te schrijven. Dit is wat ze bereikt
een belangrijke bijdrage aan de studie van de beeldmaker van het kleine
Waterman en de kleine heks.

Illustratie door Winnie Gebhardt van Otfried Preußler, De kleine heks © door Thienemann in Thienemann-Esslinger Verlag GmbH, Stuttgart, VG Bild-Kunst, Bonn 2020

Wanneer
Zodra alle teksten geschreven zijn, beginnen we aan het moeizame redactieproces
Er zijn veel zeer nauwgezette en onvermoeibare collega's bij betrokken. Zij
fouten in de inhoud ontdekken, de formulering verbeteren, eindeloze zinnen inkorten en
Je kunt ook vreemde typefouten of dubbele spaties tegenkomen. Voor deze
Ik ben altijd bijzonder dankbaar voor deze stap, omdat je het in je eigen tekst kunt zien
helemaal niets gedurende een bepaalde periode!

danach
Alle teksten sturen wij naar onze ontwerper Uwe Eichholz, met wie wij samenwerken
Blijf ons in de tussentijd afdrukbare afbeeldingsgegevens verstrekken. Want waar veel
Er is tekst, we hebben ook veel afbeeldingen nodig! Uwe Eichholz stelt er zoveel
Pagina's met tekst met talrijke illustraties op een betekenisvolle en zeer kleurrijke manier
eenheid samen. Dagenlang mailen we heen en weer: “Kun je dat nog een keer doen
erover heen duwen?”, ‘De foto zou moeten staan
de linkerkant en de andere naar rechts.", "Oh, er is nog een fout
binnengeslopen.”, “Oh, plaats daar nog een klein plaatje.”,
‘O, doe nog een suggestie.’

Dann
Uwe maakt de voorbeeldvellen. Hiervoor gebruikt hij alle foto's die in de catalogus staan
in een document worden afgedrukt en naar de printer worden verzonden. Dit
Breng dan de afgedrukte vellen naar ons zodat wij alle foto's kunnen krijgen
kunt inspecteren en controleren of de kleur correct is. Wij zijn op de
Op het eerste gezicht tevreden “Nou, dat ziet er echt goed uit”, zegt de rechter
onze directeur “maar deze randjes hier moeten weg.” Een collega vraagt:
"Was dit beeld niet helderder in het origineel?" Sommige afbeeldingen moeten dat dus zijn
kan verbeterd worden, andere zijn al perfect en geschikt om te printen.
Thilo Kaiser merkt nog iets belangrijks op: “Je moet altijd onthouden:
Dit is geen standaardlicht!” Hij houdt een kaartje onder onze lamp
zou eigenlijk overal dezelfde tint groen moeten weergeven. Voor ons glinstert het
afwisselend licht en donker. “Geen probleem, we gaan het hier toch even bekijken
de drukkerij.”

En dit is precies waar het tweede deel van het blogartikel verdergaat...